Olga Migliaressi-Phoca, Family Portraits, 2009. Sanatçının, fotoğrafçı ve süjenin arasındaki gergin olabilen ilişkiyi sorguladığı video portreleri, geleneksel stüdyo portreleri ile ilişkililendirilebilir. Özellikle 19. yüzyılda, kullanılan teknolojiden dolayı süjenin uzun süre pozunu koruma zorunluluğu, Migliaressi-Phoca’nın video portrelerinde kullandığı bir araç haline geliyor. Video ile bir dakikalık süreyi kaydeden sanatçı, süjelerin kamera için nasıl poz verdiğini ve [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Staring Back at a Stranger, 2008. Migliaressi-Phoca, dün yayınladığımız projede, New York’ta sokakta durdurduğu erkeklerden bir dakika boyunca kamerasına bakmasını istedi. Sanatçı, bu şekilde oluşturduğu ‘video portre’lerde izleyici, süje ve kendisi arasında rahatsız edici, gergin bir ilişki kurmuş olsa da, bunun yeterli olmadığını düşünerek kendini projenin içine daha görünür bir şekilde katmak istedi. Sokakta [...]
KATILIN // KISA FİLM YARIŞMASI // İSTANBUL // İstanbul (Erkek) Lisesi, 6 sene önce düzenlemeye başladığı, Türkiye’deki lise öğrencileri arasında düzenlenen ilk ve tek ulusal kısa film yarışması olan Liseler Arası Kısa Film Yarışması’nı bu sene de devam ettiriyor. Yarışma sonuçları, haziran ayının ilk haftasında gerçekleştirilecek olan ödül gecesinde açıklanacak. // Son katılım tarihi: 10 [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Confrontations, Video Still, 2009. Yukarıdaki görsel, bir dakikalık bir videoya aittir. Migliaressi-Phoca, sokakta tanımadığı erkeklerin fotoğraflarını çekmenin fazla pasif olduğunu düşünerek, ‘Confrontations’ projesini kurguladı. Sanatçı, sokakta durdurabildiği erkeklere kendini tanıştırarak onlardan bir dakika boyunca kamerasına bakmalarını istedi. Proje, New York’un işlek bir köşesi olan 23. sokakla 6. caddenin köşesindeki otobüs durağında gerçekleştirildi. Arka [...]
GİDİN // KONUŞMA // NEW YORK // New York Public Library’nin Paul Holdengräber’i, William Kentridge ile Gogol’un The Nose‘u, Shostakovich’in operası ve Kentridge’in yaratıcılığı üzerine konuşuyor. // 12 Mart 2010, 19.00 // Stephen A. Schwarzman Building, 5. Cadde ve 42. Sokak, New York, NY // http://nypl.org/events/programs/2010/03/12/william-kentridge-paul-holdengraber
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008. Migliaressi-Phoca, sokakta tanımadığı erkeklerin fotoğraflarını çekerken, istediği yakınlığa, samimiyete ulaşamadığını fark ederek çektiği fotoğrafları stüdyosunda yeniden şekillendirmeye başladı. Fotoğrafları parçalara bölerek bu erkekleri daha iyi tanımaya, anlamaya çalışan sanatçının bu hareketi izleyici için oldukça rahatsız edici. Tanımadığı bu erkeğin ağzını yüzünün geri kalanından ayırarak adeta inceleyen sanatçının çalışması, fotoğrafladığı bireyin kişisel [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008. Migliaressi-Phoca’nın video ve fotoğraf projelerini ayrı ayrı inceleyen yazılarımdan sonra, sanatçının çalışmalarını birbirine bağlayan temaların üzerinde durmak istiyorum. Migliaressi-Phoca’nın sokaktaki erkeklerle göz teması kurmak üzerine kurguladığı fotoğraf projesini takip eden proje, basit bir fikirden yola çıkıyor: sanatçı, uzaktan fotoğrafladığı kişilere yaklaşmak istiyor ve bu yakınlığı da yüz yüze yapamadığından birçok erkeğin [...]
Güneş Terkol, Üzerinden Teker Geçen Jüri, 2009. Resmin ön planında turuncu giymiş erkekleri görünce ilk düşündüğüm, Guantanamo Bay’deki mahkumlar. İzleyiciyle yüzleşen, poz veren erkeklerin arkalarındaki dev tekerden haberdar olmaması, bu resmi daha da tehditkar kılıyor; teker, onları ezebilir, zarar verebilir ama izleyiciyle meşgul olduklarından bunu farkına varamıyorlar. Terkol’un bu grubu ‘jüri’ olarak tanımlaması okumamı değişik [...]
Güneş Terkol, Jenerik, 2010. Ağaçların arasında toplanmış bu grubu, dünyanın bilmediğim bir noktasında yaşayan, farklı ritüelleri olan bir halk olarak görüyorum. ‘Jenerik’ kelimesi, bir insan grubuyla birleştirildiğinde çıkartılabilecek anlam ne kadar toplumların itaatkarlığı ve tahmin edilebilirliği olsa da, Terkol’un kullandığı görsel dil, bu imgeyi daha hayali bir şekilde okumama neden oluyor. Terkol’un bu çalışması sanki [...]
Güneş Terkol, Göz Bebekleri Oynamıyordu, 2010. Terkol’un resme verdiği isim oldukça yanıltıcı. İzleyici, temsil edilen iki kadından en azından bir tanesinin göz bebeklerini oynatabildiğini görüyor. Daha doğrusu, izleyiciye göre sağ tarafta olan kadının göz bebeklerini oynatarak bize doğru bakmaya başladığına inanıyoruz. Öte yandan, resimde hareket olmadığı için, aslında göz bebeklerini oynatıp oynatamadığını bilmiyoruz. Bunu fark [...]
Son Yorumlar