*Projenin sanatçı tarafından verilen ismi Au Pied du Mur‘dür.

For English, scroll down.

Geçen sene girmek istediğim okulun sınavında başarılı olamayınca erkek arkadaşımın peşinden Sangay’a gittim. Kısa süre sonra bir fotoğrafçının asistanı olarak işe başladım. Güzel günlerdi… Fransa’ya dönmeme birkaç gün kala ise şehrin fotoğraflarını çekmek için sokağa çıktım. Aileme, arkadaşlarıma göstermek için birkaç fotoğrafım olsun istiyordum, ama herhangi bir fotoğraf da beni tatmin etmeyecekti. Fotoğraf makinemle yakalayamadığım anların peşindeydim. Evimin yakınında bir sokakta oturdum ve beklemeye başladım. Kimse yoktu; kimse kalkıp gitmemi istemedi. Sonunda bisikletçiler geldi ve birbiri ardına önümden geçmeye başladılar. Geçerken bana bakıyor, gülümsüyorlardı. Kendimi özgür ve güvende hissettim; ilk defa davetsiz bir fotoğrafçı değildim. -Camille Veillard

Camille Veillard’ın Sangay’daki bisiklet kullanıcılarını belgelediği bu fotoğraflar ilk bakışta izleyiciye fotomontaj gibi gelebilir. Bunun nedeni fotoğrafçının kullandığı tekniğin yanı sıra, öznelerin spontan çekilmiş bir sokak fotoğrafından beklenmeyecek kadar kamerayla barışık gözükmeleri, gülümseyerek, meraklı bakışlarla Veillard’ın varlığını onaylamalarıdır. Kamerasını göz hizasının altında bir noktaya yerleştiren Veillard bu kullanımı ile fotoğraf karesini bir tiyatro sahnesine çevirmiş, sıradan halka poz verme / şov yapma fırsatı tanımıştır. Kamerayı fark eden seyir halindeki özne, izleyicisine ilgisiz kalamaz ve ortaya alışık olmadığımız doğallıkta kareler çıkar.-İpek Kuran

Sanatçının Deviant’taki sayfası için buraya tıklayın.

I was in Shanghai for a brief period of time, working as a photographer’s assistant. Right before I was going back to France for good, I wanted to take a couple of pictures to show my friends and family. But I didn’t want an ordinary picture, I was after something that my camera couldn’t catch. Finally I found this street that was not so far from my apartment. I sat down and waited. Nobody was there; nobody asked me to leave. Finally bikers arrived and hour after hour they “paraded” in front of me. I felt free because for once I was not uninvited. For once I was confident because it was the bikers who approached me and not me who approached them.” -Camille Veillard

Camille Veillard’s photographs of the bike and wheel riders in Shanghai create a theatric scene where her subjects are obliged to perform. By situating her camera below eye level, Veillard chooses to become an observer, rather than an intruder. As the riders go on with their ordinary lives on top of a mechanical object, they are made aware of themselves by Veillard’s camera. Unable to disregard an audience, the subjects smile, look shocked, try to strike a pose, in other words become actors and actresses. -İpek Kuran

For the artist’s Deviant page, click here.