*Fotoğraf Projeleri
Metehan Özcan: İkinci El
Daha önce fotoğrafladığı “terk edilmiş ancak kendi yaşamına devam etmiş” mekânlardan farklı olarak, bu fotoğraflardaki mekân “terk edilmişin yeniden kullanıma sokulduğu bir geri dönüşü (daha doğrusu geri dönüşümü)” çağrıştırıyor.
Seza Bali: Ev
Bali’nin objektifinden geçerek, çeşit çeşit insanın yuvalarına, dolayısıyla da çeşit çeşit renge, canlıya, nesneye, duruşa şahit oluyoruz. Görüntüler, bizi yüzlerini göremediğimiz ev sahiplerinin mahrem tarihlerinde gizemli bir yolculuğa çıkarıyor.
Dilan Bozyel: ‘Altında Yatanlar’
Bozyel, ilişkilenme kurallarını kendisi koyduğu alanları keşfe çıkıyor. Eğer bunlar size tiyatroyu, sirki ya da Joseph Cornell’in işlerini hatırlatıyorsa, bu bir tesadüf değil.
Erhan Şermet: İşaretler
“Bu seride üstünde durmak istediğim insana ait işaretlerin ‘boşa çıktığı’ anlar. Fotoğraflarımda işaretler izleyicilerinden ve dolayısıyla tasarlanmış anlamlarından kopuk, ‘kendi’ halleriyle görülüyorlar.”
Zsar Chankian: İstanbul Fotoğrafları (Gibi)
Sanatçı projesini, var olmayan bu ‘kelime’yle tanımlıyor. ‘Tanıdıkiçiçeistanbulizleri’ Soruyor, İstanbul’u çarpsak bölsek çıkarsak yine İstanbul olur mu? İstanbul imajlarına doymak ve şehirden şehir yaratmak şehri canlı kılar mı?’
Joël Tettamanti: Duygulu Manzaralar
Tettamanti, 2008-2009 yıllarında Batı Grönland’daki Ilulissat’ı ziyaret etti. Bu seyahat sırasında ortaya çıkan Ilulissat serisi bir düzine ‘hisli’ manzara fotoğrafından oluşuyor.
Metehan Özcan: Mesafe
Bu proje, beni bir izleyici olarak olduğum yerden kaldırıp baktığım mekanlara götürüyor. Fotoğrafları arka arkaya izlediğimde, bilgisayara değil de yalnız başına yürüyen bir insana dönüşüyorum.
Ivan Pinkava: Fotoğraf Galerisi
Ivan Pinkava’nın (d.1961) kendini siyah-beyaz fotoğrafın geleneksel dağarcığındaki araçlarla -insan figürleri ve natürmort- ifade ettiğini söylemek doğru olmaz.
Metehan Özcan: Eksiklik-Bütünlük
Fotoğrafların her biri ayrı bir hikaye anlatıyor ve birlikte izlendiğinde de karelerde eksik olan birinin hikayesi var. Olmayan, gitmiş, belki terk etmiş birisi.
Erhan Şermet: İstanbul Aile Albümü, Geniş Bir Aile
İstanbul Aile Albümü serisi İstanbullu bir izleyicide birçok farklı duyguyu tetiklese de bu fotoğrafların anlaşılabilmesi için “İstanbul Ailesi”nin bir parçası olmak gerektiğini düşünmüyorum. Fotoğrafların her birine insani, basit, evrensel bir unsur hakim.
Fotoğraf Projeleri
Son Yorumlar