*Görsel Günlük
Olga Migliaressi-Phoca, Staring Back at a Stranger, 2008
Olga Migliaressi-Phoca, Staring Back at a Stranger, 2008. Migliaressi-Phoca, dün yayınladığımız projede, New York’ta sokakta durdurduğu erkeklerden bir dakika boyunca kamerasına bakmasını istedi. Sanatçı, bu şekilde oluşturduğu ‘video portre’lerde izleyici, süje ve kendisi arasında rahatsız edici, gergin bir ilişki kurmuş olsa da, bunun yeterli olmadığını düşünerek kendini projenin içine daha görünür bir şekilde katmak istedi. Sokakta [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Confrontations, Video Still, 2009
Olga Migliaressi-Phoca, Confrontations, Video Still, 2009. Yukarıdaki görsel, bir dakikalık bir videoya aittir. Migliaressi-Phoca, sokakta tanımadığı erkeklerin fotoğraflarını çekmenin fazla pasif olduğunu düşünerek, ‘Confrontations’ projesini kurguladı. Sanatçı, sokakta durdurabildiği erkeklere kendini tanıştırarak onlardan bir dakika boyunca kamerasına bakmalarını istedi. Proje, New York’un işlek bir köşesi olan 23. sokakla 6. caddenin köşesindeki otobüs durağında gerçekleştirildi. Arka [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008. Migliaressi-Phoca, sokakta tanımadığı erkeklerin fotoğraflarını çekerken, istediği yakınlığa, samimiyete ulaşamadığını fark ederek çektiği fotoğrafları stüdyosunda yeniden şekillendirmeye başladı. Fotoğrafları parçalara bölerek bu erkekleri daha iyi tanımaya, anlamaya çalışan sanatçının bu hareketi izleyici için oldukça rahatsız edici. Tanımadığı bu erkeğin ağzını yüzünün geri kalanından ayırarak adeta inceleyen sanatçının çalışması, fotoğrafladığı bireyin kişisel [...]
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008
Olga Migliaressi-Phoca, Untitled, 2008. Migliaressi-Phoca’nın video ve fotoğraf projelerini ayrı ayrı inceleyen yazılarımdan sonra, sanatçının çalışmalarını birbirine bağlayan temaların üzerinde durmak istiyorum. Migliaressi-Phoca’nın sokaktaki erkeklerle göz teması kurmak üzerine kurguladığı fotoğraf projesini takip eden proje, basit bir fikirden yola çıkıyor: sanatçı, uzaktan fotoğrafladığı kişilere yaklaşmak istiyor ve bu yakınlığı da yüz yüze yapamadığından birçok erkeğin [...]
Güneş Terkol, Üzerinden Teker Geçen Jüri, 2009
Güneş Terkol, Üzerinden Teker Geçen Jüri, 2009. Resmin ön planında turuncu giymiş erkekleri görünce ilk düşündüğüm, Guantanamo Bay’deki mahkumlar. İzleyiciyle yüzleşen, poz veren erkeklerin arkalarındaki dev tekerden haberdar olmaması, bu resmi daha da tehditkar kılıyor; teker, onları ezebilir, zarar verebilir ama izleyiciyle meşgul olduklarından bunu farkına varamıyorlar. Terkol’un bu grubu ‘jüri’ olarak tanımlaması okumamı değişik [...]
Güneş Terkol, Jenerik, 2010
Güneş Terkol, Jenerik, 2010. Ağaçların arasında toplanmış bu grubu, dünyanın bilmediğim bir noktasında yaşayan, farklı ritüelleri olan bir halk olarak görüyorum. ‘Jenerik’ kelimesi, bir insan grubuyla birleştirildiğinde çıkartılabilecek anlam ne kadar toplumların itaatkarlığı ve tahmin edilebilirliği olsa da, Terkol’un kullandığı görsel dil, bu imgeyi daha hayali bir şekilde okumama neden oluyor. Terkol’un bu çalışması sanki [...]
Güneş Terkol, Göz Bebekleri Oynamıyordu, 2010
Güneş Terkol, Göz Bebekleri Oynamıyordu, 2010. Terkol’un resme verdiği isim oldukça yanıltıcı. İzleyici, temsil edilen iki kadından en azından bir tanesinin göz bebeklerini oynatabildiğini görüyor. Daha doğrusu, izleyiciye göre sağ tarafta olan kadının göz bebeklerini oynatarak bize doğru bakmaya başladığına inanıyoruz. Öte yandan, resimde hareket olmadığı için, aslında göz bebeklerini oynatıp oynatamadığını bilmiyoruz. Bunu fark [...]
Güneş Terkol, Balkondakiler, 2010
Güneş Terkol, Balkondakiler, 2010. Sanatçının bu dört kişinin yüzlerini betimlememesi, resmin okunuşunu, görsel dilini tamamen değiştiriyor. ‘Balkondakiler’, balkonda duran dört kişiyi temsil eden bir resim olabilecekken, yüzlerin olmaması, çalışmaya kaygı verici bir unsur ekliyor. Yüzlerin temsil edilmemesi gazetelerde ya da televizyonda, bir suçla ilişkili olan, kimlikleri saklı tutulan kişilerin yüzlerinin gösterilmemesini hatırlatıyor. Bu resmin etrafındaki [...]
Güneş Terkol, Yutkunma, 2009
Güneş Terkol, Yutkunma, 2009. Terkol, resimdeki konuşma baloncuğunda yer alan kelimelerle çalışmanın ismi arasında bir gerginlik yaratıyor. Sanatçı, özür dileyip alttan almayı ‘yutkunma’ olarak tanımlayarak, bu tür boyun eğen bir davranışın sıradan ve doğal olduğunu ifade ediyor. Öte yandan, resimdeki kadının yüz ifadesi, oldukça farklı bir karakter çiziyor. Vücut dili, yüzündeki yarım gülümseme, bu kadının [...]
Güneş Terkol, Pazar Günü, 2009
Güneş Terkol, Pazar Günü, 2009. Pazar Günü, bir fotoğrafa benziyor. Anne-çocuk olarak gördüğüm ikilinin pazar gününün bir anı, dondurulmuş, belgelenmiş ve izleyiciye sunulmuş. Terkol’un kullandığı kumaş üzerine dikiş formu, yaratmak üzerine kuruludur; fotoğraf ve film ise kaydeder. Bir anı, kumaş parçalarıyla yaratan sanatçının, bu ana yüklediği anlam, kullandığı yöntem nedeniyle derinleşiyor. Normalde, anılar, kumaş parçalarıyla [...]
Fotoğraf Projeleri
Son Yorumlar