Daha önce fotoğrafladığı “terk edilmiş ancak kendi yaşamına devam etmiş” mekânlardan farklı olarak, bu fotoğraflardaki mekân “terk edilmişin yeniden kullanıma sokulduğu bir geri dönüşü (daha doğrusu geri dönüşümü)” çağrıştırıyor.
Güneş Terkol, Gözlüklü Kızlar, 2008. Doğrusunu söylemek gerekirse bu çalışmanın ismini okuduğumda oldukça şaşırdım. İlk bakışta, Terkol’un karakterlerini ayrı ayrı değil de aynı kişinin farklı halleri olarak okumuştum ve bu kişinin de androjen bir karakter olduğunu düşünmüştüm. Gözlüklü Kızlar ismini Terkol’un bu ‘kızlar’ı kumaş üzerine dikmesiyle birleştirdiğimde ilk aklıma gelen Yunan mitolojisinde insanların kaderini belirlediklerine [...]
Henrjeta Mece, Blocks, 2009. Mece’nin kullandığı görsel araçlardan biri serigrafik baskıdır. Bu çalışmada Mece’nin kullandığı yöntem oldukça karmaşıktır. Sanatçı, yaşamış olduğu evlerin olduğu blokların etrafındaki sokakları şeritler halinde keserek baskıdaki şekilleri oluşturmak için şablon olarak kullanmıştır. Şeritleri rasgele yerleştiren Mece, ultraviyole ışık kaynağı kullanarak şablonların şekillerinin baskıda ışık almayan yer olarak belirmesini sağlamıştır. Bu yöntem [...]
NOA’nın Galata’daki Ali Hoca Binası’nda yer alan enstalasyon bina girişine yerleştirilen bir laptop, kamera, ekran ve 6 hoparlörden oluşmakta.
“Bu seride üstünde durmak istediğim insana ait işaretlerin ‘boşa çıktığı’ anlar. Fotoğraflarımda işaretler izleyicilerinden ve dolayısıyla tasarlanmış anlamlarından kopuk, ‘kendi’ halleriyle görülüyorlar.”
Madiha Aijaz, I Belong, I’ll Be Long, 2009. Aijaz’ın animasyonları için kullandığı görsel kaynaklardan biri Pakistan’daki kamyon süslemeleri. Kamyonların önemli bir taşıma aracı olduğu ülkede, kamyoncuların bazen gelirlerinin büyük bir kısmını yatırdığı bu süslemelerdeki parlak renkler ve motifler, Aijaz’ın animasyonlarında farklı şekillerde beliriyor. Yukarıdaki ‘kuş’şların da kaynağı, bir kamyon süslemesi. Aijaz çizimlerini kendi yaptığı için, [...]
A Book of Signatures-İmzalardan Oluşan Bir Kitap’ ile Shuruq Harb, Muhammed isimli kişilerin imzalarını topladı. İmzaların toplanması, var olan bir sosyal ağa işaret etti; sanatçının temasa geçtiği ‘Muhammed’ler onu başka ‘Muhammed’lerle tanıştırdı.
Madiha Aijaz, I Belong, I’ll Be Long, 2009. Dün seçtiğim karmaşık başlangıç sahnesinden sonra bugün Aijaz’ın yarattığı bir ‘karakter’ üzerine yoğunlaşmak istedim. Aijaz’ın yarattığı bu kırmızı sahnede, aynı karakter üç kere tekrarlanmaktadır; görselde, ortadaki karakteri görüyoruz. Hepimizin tanıdığı, iç içe yerleştirilen süslenmiş Rus bebeklerin tanklara dönüşmesi hem komik hem de rahatsız edici. Çocukluklukla ilişkilendirilen bu [...]
Engin Güneysu’nun fotoğraflarına ilk baktığımda hissettiğim derin bir üzüntüydü. İnsan fotoğraflarına bakıyordum ama bir şekilde o insanları görmüyordum, fotoğraflar portreden çok peyzaj resimleriydi sanki.
Sina Demiral’ın fotoğraflarının moda fotoğrafçılığıyla aynı görsel dili paylaştığı kuşku götürmez. Demiral’ın moda fotoğrafçılığını bir adım öteye götürüp süjeleriyle arasındaki mesafeyi yok ettiğini düşünüyorum.
Son Yorumlar