Emmet Gowin, Edith, Danville, Virginia, 1971. Emmet Gowin’in MoMA’daki ilk sergisiyle aynı sene çekilmiş olan bu fotoğrafta, Gowin kare bir kadraj tercih etmiştir. Edith’i fotoğraflamak için sıklıkla kare çerçeveyi seçmesi, Gowin’in kişisel estetiğini aynı tarihlerde çalışan diğer fotoğrafçılardan ayırmakla birlikte, süjeyle olan ilişkisi ile ilgili de ipuçları verir. Karenin eşit kenarları Edith’in çerçeveye sığamadığı izlenimini [...]
Sanatın ekonomiyle iç içe geçtiği günümüz sisteminde sanat tarihi nasıl oluşuyor? Güncel sanat üretimindeki değerler sistemi karmaşık bir bileşkeye benziyor; bu, ne sanatçının yaratıcılığı, ne sanat eserinin kendisi ne de sadece ekonomik faktörlere bağlı.
İsrailli tasarımcı Ron Arad’ın (d.1951) Amerika’daki ilk retrospektif sergisi MoMA’da 19 Ekim’e kadar görülebilir.
Mimarların ve kent plancılarının çizimlerinden yola çıkan 49 Kent, eko-şehircilik üzerine bir beyin cimnastiği. Roma modelinden başlayıp Abu Dhabi’de halen yapım aşamasında olan Masdar projesine kadar uzanan sergi, kırk dokuz kentin arasındaki ilişkileri karşılaştırmalar ve sınıflandırmalar aracılığıyla izleyiciye sunuyor. Her kent, WORKac tarafından yeniden çizilen planı, tanıtıcı bir metin, arşivlenen fotoğraflar ve çizimler ve alan kullanımına dair istatistiki bilgiler ile sunuluyor.
1972 yılında Museum of Modern Art’ta (MoMA, New York) gösterilen Italy: The New Domestic Landscape adlı sergi, tasarımın fakirlik ve şehirsel çürümenin hakim olduğu bir dünyada ne ifade ettiğini sorguluyordu. Bu sergiyi yeniden gözden geçiren küratörler Peter Lang, Luca Molinari ve Mark Wasiuta, Columbia Üniversitesi’ndeki galeri mekanını kullanarak sergiyi ikinci kez izleyiciye sunuyor.
Parsons The New School Tasarım Bölümü’nün ev sahipliğini yaptığı “Mimaride Açılımlar: Pratiği Konumlandırmak” mimariyi estetik bir formdan ziyade sosyal reformculukla bağdaştıran oluşumların tanıtıldığı bir sergi.
Ed Ruscha’nın Museum of Modern Art (MoMA, New York) koleksiyonunda bulunan bu tablosu, gözlemlenen bir sahnenin portresi değildir, ancak bir fantezi ürünü obje ya da kişiyi de yansıtmaz. Bıyık altından bir espri anlayışına işaret eden tablo, büyük harflerle yazılmış, adeta imkânsızın gerçekleşmesini bekleyen bir meydan okuma, bir sınavdır. Tek bir cümleden ibaret komut basit fakat [...]
Dadaist sanatçı Piero Manzoni, sanatçının ne yaparsa yapsın el üstünde tutulmasına, sanatçının elinin değdiği her şeyin ’sanat’ olarak kabul görmesine itiraz olarak kendi dışkısını konserve yaptı ve adını Sanatçının Boku (The Artist’s Shit) koydu (Mayıs 1961). Tabii ki bu, protestosunun (ve dışkısının) da ‘sanat’ olarak kabul edilmesini engelleyemedi: Sanatçının Boku New York’ta Modern Sanat Müzesi [...]
Amsterdam’da çalışmasına rağmen kendini Güney Afrikalı bir sanatçı olarak tanımlayan Marlene Dumas’ın bugüne kadar düzenlenmiş en büyük ABD sergisi, Los Angeles Güncel Sanat Müzesi’nden sonra MoMA’da (New York) ‘Measuring Your Own Grave’ adı altında sergileniyor.
1955 yılında ilk defa MoMA’da sergilendikten sonra 38 ülkede gösterilen ‘Family of Man’ sergisi, 20. Yüzyılın en önemli fotoğrafçılarından biri olan ve MoMA’nın fotoğraf direktörü Edward Steichen tarafından düzenlenmişti.
Son Yorumlar