Önceki konuşmalarında fotoğrafçı ve fotoğrafın süjesi üzerine yoğunlaşan Bikem Ekberzade ve Özge Ersoy bu hafta daha önce detaylıca değinmedikleri bir konuyu, seyirciyi ele alıyor.
Bu hafta, Bikem Ekberzade ve Özge Ersoy kendilerini küreselleşme karşıtı aktivistler olarak tanıtan Yes Men’in projeleri hakkında sohbet ediyor.
Ticari ve güzel sanatların arasındaki benzerlikler, sanat işlerinin çoğaltılması, edisyon gibi birçok kavramın sınırlarını zorlayan Nomenus’un editörü olan sınıf arkadaşım Erik Madigan Heck’le ilk defa ciddi bir söyleşi yaptıktan sonra düşüncelerimi paylaşmak istedim.
Le Théâtre du Soleil için Dünya’nın sonu geliyor ve kumpanya, hayatı bir anda değiştiren anlar üzerine kurduğu 29 skeç ile tiyatrodan beklentilerimi tamamen değiştiriyor.
Andy Warhol, ‘kaçınılmaz bir ün’e sahip olan kültürel bir simgeyle 20. yüzyılın ‘ciddi’ sanatçısının bir arada varolabileceğinin kanıtıdır. 23 yıl boyunca Andy Warhol’un temsilciliğini yapan Leo Castelli, Warhol’un ölümü üzerine sanatçının sanat dünyası için önemini şöyle ifade etmiştir: ‘Kendi kuşağının sanatçıları arasında, Warhol hala genç sanatçıları en çok etkileyendir; gerçek bir guru olduğunu düşünüyorum.’
Merve Ünsal’ın New York Times Fotoğrafları projesinin İran üzerine olan bölümü..
Amerikalı yazar Susan Sontag’a göre fotoğraf, insanoğlunun gerçeği algılama çabasının bir ürünüdür. Kişisel veya kurumsal yargılar sonucu ortaya çıkmış olsa da fotografik imgeler, günümüzün toplumsal bilincini oluşturur ve sorgulanamaz bir meşruiyete sahiptir. Merve Ünsal, New York Times Fotoğrafları adlı projesinde özellikle belgesel fotoğrafçılığının görsel belleğimiz üzerinde oluşturduğu otoriteyi sorguluyor. Merve’nin sorgulama aracı ise bize tüm dünya hakkında bilgi vermeyi vadeden fotoğrafların ta kendisi.
Bir olayı ya da durumu özetlermişcesine sergileyen bu resimleri (örneğin, Afganistan’ın kadınları) sorgulamak için fotoğrafların hepsini birleştirerek tek bir kareye indirgedim. Bu yaklaşım benim için hem haberleri nasıl bir süreçten geçirirken anlamamı ya da anlamaya çalışmamı sorguladı hem de New York Times’ın bu fotoğrafları neden ve nasıl seçtiği üzerine düşündürtmem için bir araç oldu. Bu ‘fotoğraflar’ birer sonuç olmasa da, sorulması gerektiğini düşündüğüm sorular için bir başlangıç noktası oldu.
Son Yorumlar